another point of view

ธันวาคม 31, 2007

แรกเริ่ม..

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

ไม่รู้ทำไม แต่วันนี้อยากเขียนเรื่องนี้ อาจจะเพราะเจออะไรแย่ๆมาเยอะ หรือเป็นเพราะทางข้างหน้าก็มีอะไรแย่ๆอีกเยอะ ก็เลยอยากจะเขียนอะไรให้ชุ่มชื่นหัวใจ (อาจจะต้องเปลี่ยนบอร์ดเป็นสีชมพูก็ได้ล่ะมั้ง)
“ไม่รู้ว่าทำไม แต่รู้ตัวอีกที ก็คิดถึงเธอซะแล้ว..” เรารู้จักกับใครคนนึงมานานประมาณ

นึง ตอนแรกๆก็เหม็นหน้าเค้าเล้กน้อย ทำอะไรเนี่ย ทำไมทำอย่างนี้ ทำไมไม่ทำอย่างนี้ (ตามนิสัยคนขี้บ่น และหวังอยากเห็นอะไรออกมาดี อย่างเรา) แต่ก็คงด้วยความเสือกเล็กๆกับความไม่อยู่สุข ก็เลยพาให้เราได้คุยกับเค้า จนได้เห็นว่าเค้าก็ตั้งใจดี แต่ที่งานออกมาไม่ดี เพราะเค้าเองก็เพิ่งเคยทำ เพิ่งได้เห็นว่าจริงๆเค้าก็เป็นคนดี เราจึงช่วยเท่าที่ทำได้ และก็ได้คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ(ด้วยความที่เราอยากคุยและเค้าคงเป็นคนดีเกินกว่าจะปฏิเสธ ก็เลยคุยมาเรื่อยๆ คล้ายๆภาวะจำยอม 555)   จนตอนนี้.. เรียกว่า ลึกๆเราก็คิดว่าเราก็คงเป็นเพื่อนคนนึงของเค้า (จริงๆก็ยังไม่ค่อยแน่ใจหรอกนะ) แต่ว่า.. ก็เอาเป็นว่า ไม่เหมือนคนอื่นแล้วกันน่่า
อย่างน้อย เค้าก็ยิ้มแบบพิเศษให้เราแล้วกัน
อย่างน้อย เค้าก็มีของฝากให้เราแล้วกัน
อย่างน้อย เค้าก็บอกเรื่องส่วนตัวของเค้าให้เราฟังมากกว่าคนอื่นแล้วกัน
อย่างน้อย เราก็ได้คุยกับเค้ามากกว่าคนอื่นแล้วกัน
อย่างน้อย มันก็มีสายตาแบบพิเศษอยู่บ้างแล้วกัน
เราไม่ใช่คนพิเศษสำหรับเค้า อย่างที่เค้าเป็นคนพิเศษสำหรับเรา
แต่เราก็ไม่ใช่แค่คนรู้จักธรรมดา ท่ามกลางสาวๆมากมายที่อยากคุยกับเค้า
อะไรบางอย่างทำให้เราเชื่อว่า เค้าไม่ใช่คนเจ้าชู้ และสิ่งที่เค้ามีให้เรา ไม่ใช่สิ่งที่ให้กับสาวๆทุกคน แต่สิ่งที่เราเป็น ก็แค่ยังไม่ใช่คนพิเศษ ..ไม่ใช่แฟน.. แต่ก็เป็นเพื่อนคนนึง
ในวันนี้ เราได้รักเค้า ได้ทำอะไรให้ ได้เป็นห่วงเป็นใยอย่างไม่ต้องปิดบัง แต่แสดงออกพอควร ได้ไปเที่ยวกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆ ได้กินข้าว(บ้าง)
ถ้าหากความรัก มีความสุข เพียงการได้รัก มิหวังว่าจะต้องถูกรักตอบ เราก็มีความสุขอย่างมากมาย
เพราะรัก คงเป็นการขอแค่่ได้รักก็พอ
ป.ล. จริงๆเราก็ไม่ได้รักเดียวใจเดียวขนาดนั้นอ่ะนะ แต่ก็ชอบเค้ามาได้ จะ 3 ปีล่ะ จริงๆตอนชอบเค้าก็มีแอบแว๊บๆไปปลื้มคนอื่นบ้าง แต่มากสุดก็แค่ปลิ้ม ยังคงชอบเค้าน่ะ เราไม่เจอเค้ามาประมาณ 2 ปีล่ะ แต่ก็ยังติดต่อกันอยู่ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต่อไปจะเป็นไง แต่ก็รู้ว่าตอนนี้ที่มีอยู่เรามีความสุข(พอควร) ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเค้ามีแฟนไปเราจะเสียใจหรือเปล่า จริงๆก็ยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าชอบเค้าจริงๆไหม แึค่เป็นคนที่เรานึกถึงเรื่อยมา.. (ชอบหรือเปล่าหว่า..) เอาเหอะ ไปดีกว่า

1 ความเห็น »

  1. สาธุ ขอให้เขารู้ทีเถอะ ..ดีไหมครับ

    ความเห็น โดย kasidech singprapan — มกราคม 1, 2008 @ 6:05 p


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

%d bloggers like this: