another point of view

กรกฎาคม 18, 2006

น้ำตาที่กลั่นจากใจ

Filed under: Uncategorized — moji @ 6:05 p

ก็.. แม่เราย้ายที่ทำงานแล้ว ก็เลยไม่มีคนขับรถให้ พ่อก็ต้องไปรับไปส่งเรามาหลายทีล่ะ เรวว่าแม่เราเป็นแบบรักลูกแล้วก็แสดงออกมากกว่าพ่อ รักแล้วก็ไม่อยากให้ลูกลำบาก ก็จะไปรับไปส่ง แต่พ่อเราอาจจะเป็นพวกรักแล้วมองในความเป็นจริงมากกว่า อย่างเช่นเรื่องค่าน้ำมันหรืออะไรต่างๆ ประกอบกับนิสัยของพ่อซึ่งใจร้อนแล้วก็ไม่ชอบรอใคร ทำให้พ่อก็คงไม่อยากไปรับเรา พ่ออาจจะรักแต่ก็คงเป็นรักแบบว่าไม่แสดงออกหรือว่ารักโดยใช้สมองมากกว่าการรักด้วยหัวใจ ทุ่มเท หมดใจอย่างแม่ อีกส่วนนึงเราคิดว่า แม่คงรู้ว่าเราอยากอยู่หอ คงจะรู้ว่าเราไม่อยากอยู่บ้าน(หลังจากhurtจากเรื่องหลายอย่างที่บ้าน) แม่เราก็ยังอยากให้อยู่บ้าน เหมือนยิ่งพยายามรั้งไว้ ส่วนพ่อเราเฉยๆ (ว่าง่ายๆคือ แม่เราก็พยายามให้เรากลับบ้าน)

พูดถึงเรื่องกลับบ้าน คือ เราก็กลับเองได้นะ แต่ถ้ามีคนมารับก็มันสะดวกกว่าเยอะๆ ประหยัดตังค์ด้วย(เพราะเบิกค่าน้ำมันได้) แล้วก็ไม่เสียเวลา แถมเหน็บเพื่อนกลับบ้านได้ตั้งหลายคน ช่วยๆกัน เราก็รู้ว่าพ่อ(ด้วยนิสัย)ก็ไม่อยากมารับ แต่ก็อาจจะจำใจจะต้องมาเพราะว่าแม่บังคับ(อ้อมๆ) พ่อเองก็ถามหลายทีว่า รถตู้ลงไหน ราคาเท่าไหร่ เราเองก็ตอบ แล้วก็บอกว่า กลับเองได้นะ แต่พ่อก็ไม่บอกให้เคลียร์ๆหน่อยว่าจะเอาไง เค้าก็บอกว่าแล้วแต่ เราก็คิดว่าถ้าถามเรา เราก็ว่ามารับก็ได้ แต่สุดท้ายวันอาทิตย์พ่อเค้าก็พูดแบบไม่เคลียร์มากกว่าเดิม พูดไรไม่รู้งงๆ แต่เราก็เข้าใจด้วยsenseว่า พ่ออยากให้กลับเอง ส่วนแม่ก็ดันเดินมาได้ยินพอดีก็กลายเป็นทะเลาะกัน (ส่วนเราก็เดินเข้าห้อง) สถานการณ์ก็เครียดๆอยู่นานเหมือนกัน แล้วพอเราออกไปนั่งเล่นเน็ทอีกที ซะพักพ่อก็แบบทำเสียงปึงปังแล้วก็เดินเข้าห้องนอน

ไม่รู้ซิเราก็รู้สึกผิด และรู้สึกทำตัวไม่ถูก อยากกลับเอง แต่เดี๋ยวพ่อก็ทะเลาะกับแม่อีก  อยากจะบอกเหมือนกันว่าการเป็นต้นเหตุให้คนสองคนที่เรารักจะต้องทะเลาะกันเนี่ย มันรู้สึกแย่มาก แล้วก็มันก็เป็นเพราะความเห็นแก่ตัวของเราอีกที่รักสบายไม่กลับบ้านเอง (เราแบกผ้ากลับไปซักบ้านไง เพราะช่วงนี้ฝนตก ผ้าอยู่หอบางทีไม่แห้งอ่ะ) มันก็เป็นเพราะเราที่รักสบายอ่ะนะ ก็เลยยิ่งรู้สึกตัวว่าเป็นคนผิด แล้วก็ไม่ดี ก็เลยรู้สึกแย่มาก

อีกอย่างคือ การที่พ่อพูดอะไรไม่เคลียร์ เราคิดว่าถ้ารักกันจริงๆน่าจะพูดกันตรงๆได้ แล้วก็เราก็คงไม่ฟ้องแม่หรอกว่าพ่อไม่อยากมารับ บางทีการที่เค้าพูดมาตรงๆว่าไม่มารับอาจจะรู้สึกดีกว่าการที่เค้าพูดไม่เคลียร์แล้วทุกอย่างให้เข้าใจเอง ทำอย่างนี้เราเจ็บยิ่งกว่า ก้รู้อยู่แล้วว่าไม่อยากมารับ ไงมันก็ไม่ได้รู้สึกดีอยู่แล้ว ผลมันก็ไม่ต่างกันมากหรอก ทำแบบนี้เรายิ่งเจ็บกว่า

เราก็ร้องไห้ ไม่ได้ร้องนานแล้ว แล้วก็ไม่ได้ร้องแบบโวยวาย แต่น้ำตาค่อยๆไหลซึมๆออกมาเรื่อยๆ ร้องไม่เท่าไหร่ก็ปวดตามาก ก็เลยขอเรียกเป็นน้ำตาที่ถูกกลั่นออกมา จากความรู้สึกที่มันเจ็บปวดแล้วกาน

(นี่เราก็พยายามลืมๆเรื่องไปแล้วอ่ะนะ อาจจะเป็นเพราะเราเคยเจ็บมามากก็ได้ ทำให้เรามีความสามารถพิเศษในการลืมได้ ตลกดี เจ็บมากน่าจะจำได้ แต่เราลืมอ่ะ วันนั้นก็กะจะเขียนบล๊อกเหมือนกันแต่คิดอีกทีก็ไม่อยากเขียนเพราะกลัวน้ำตาจะไหลอีก และอีกอย่างก็คิดว่าเรื่องไม่ดีก็ลืมไปบ้างดีกว่า การเก็บมาใส่ใจบางทีอาจจะเจ็บยิ่งกว่า บางทีเจอหน้าพ่ออีกทีเราอาจจะไม่ได้รู้สึกโกรธอย่างตอนวันนั้นก็ได้

สุดท้ายเราก็ยังไม่แน่ใจว่าจะกลับบ้านไง เพราะยังไม่ได้โกหกแม่ หาเรื่องกลับบ้านเองในวันเสาร์หรืออาทิตย์ ไม่รู้เรือ่งจะจบไง ไม่รู้จะเป็นไงต่อ พยายามจะทำใจเฉยๆอยู่)

ป.ล. ร้องไห้แล้วนอนไม่หลับ ก็เลยมาเล่นเอ็ม เจออ้ายแพทบ้าเนี่ย ไม่น่าคุยก่าแพทเลยดูดิ 55

Advertisements

5 ความเห็น »

  1. อืมม ก็เข้าใจนะ เมื่อก่อนบ้านเราก็เป็นประมาณนี้แหละ
    แต่ว่า…ตอนนี้น่ะหรอ ช่างหัวมานนน จะทำไรก็ทำ แต่อย่าให้รู้ละกัน เหอๆ
    เมื่อก่อนถ้าไปเที่ยวกะเพื่อนก็ต้องกลับก่อนมืด แต่เด๋วนี้3-4ทุ่มประจำ เค้าก็ยังไม่ว่าเท่าไหร่อ่ะ
    ก็อาจเพราะเราโตแล้วมั้ง คงจะดูแลตัวเองได้ หรือไม่ก็เราไม่ค่อยได้กลับบ้านมั้ง
    ก็เลยปล่อยๆ

    แต่ละบ้านก็ไม่เหมือนอ่ะนะ เราว่าบ้านพรต้องห่วงพรมากๆๆๆๆๆอ่ะ

    ความคิดเรานะ เราว่าคนละครึ่งทางไงพร พรก็ได้กลับเอง แล้วที่บ้านพรก็ได้มารับ
    เหอๆ ไม่รู้จะดีขึ้นป่าวอ่ะนะ

    ความเห็น โดย Juno — กรกฎาคม 19, 2006 @ 6:05 p

  2. ง่าาาาาาาา เรื่องนี้นิเอง…..โถ่
    เราว่าพ่อพรเค้าอาจจะคิดว่าพรโตแล้วก็ได้นะ เลยอยากให้ทำอะไรเองอ่ะ…
    ถ้าไม่ได้พูดถึงเรื่องการแสดงความรัก เราว่าพ่อพรก็มีเหตุผลที่จะอยากให้พรกลับเองใช่มะ
    แล้วที่เค้าพูดอ้อมค้อมก็เพราะว่ายังลังเลอยู่ไม่ใช่หรอ
    ใจนึงอาจจะอยากให้กลับเอง เพื่อตัดปัญหาหลายๆอย่าง
    แต่อีกใจนึงอาจจะคิดว่าพรคงไม่อยาก แล้วมันก็คงรู้สึกแย่ที่ปล่อยให้ลูกตัวเองต้องลำบาก เนอะๆ
    เลยไม่พูดตรงๆ
    คิดว่าที่เราพูดเนี่ยมีส่วนถูกป๊ะ

    ความเห็น โดย NoBody — กรกฎาคม 21, 2006 @ 6:05 p

  3. จุน: ก็อาทิตย์นี้(this week ไม่ใช่วันอาทิตย์) แม่เราโทรมา เราก็บอกแม่ว่าเรากลับวันเสาร์ กลับรถตู้เอง แล้วให้แม่(ที่หนีบพ่อไปด้วย)ไปรับที่ม. รถตู้ลงแถวๆม.อ่ะนะ จริงๆแม่ก็อยากมารับที่นี่ แต่ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวพ่อเค้าไม่”สะดวก”
    แพท: เราก็คิดว่าเค้าคงมีเหตุผลของเค้า และเค้าก็คงจะรักเรา แต่ มันจะเรียกว่าเจ็บไปก็ได้ ต่อให้เรากลับบ้านไปเค้าจะแสดงความรักกับเรา มันก็คงยังลบความเจ็บนี้ไม่ได้ พูดถึงทีไรก็ยังน้ำตาไหลได้ เหมือนเป็นแผลลึกๆในใจ เรื่องเกิดวันอาทิตย์ แล้วเราก็ร้องไห้ แล้วทีนี้ ตอนคุยกับแม่เรื่องกลับบ้าน ก็เกือบร้องไห้ แล้ววันศุกร์ พี่เลี้ยงเราโทรมาคุย เราก็ร้องไห้อ่ะ เหมือนพอมีคนพูด สะกิด หรืออะไรมากๆก็ มันก็เจ็บ (คุยโทรศัพท์ในห้อง เมทก็อยู่ เมทเลยรู้เรื่องเลย 555)และเราก็คิดว่าถ้าพี่เลี้ยง, พ่อ หรือแม่ พูดเรื่องนี้อีก ก็คงเจ็บอีก จนกว่าที่ซักวันแผลจะเป็นสะเก็ด แห้ง แล้วก็จะไม่ร้องอีก
    การที่คิดว่า”เค้าก็รักแหล่ะ”(แต่ไม่แสดงออก) กับการที่”รู้ว่าเค้ารัก”(เพราะเค้ารัก) มันต่างกันนะ

    (อย่างตอนเรื่องพี่สาวเรานะ เล่าให้เพื่อนหลายๆคนฟัง คนละเวลา ก็ร้องไห้ เหมือนสะกิดแผลตัวเอง แต่พอเวลาผ่านไป (นานเป็นเดือนหรือปี) ก็ไม่ร้องไห้อีก อย่างตอนนี้พี่สาวblockเอ็มเรา เราก็ไม่ได้เจ็บมากมายเหมือนแต่ก่อน แค่คิดว่าเออไม่อยากคุยกันขนาดนั้นเลย แต่ก็ขำๆ(หรือพยายามขำเองอ่ะนะ)555)ต่อไปเราก็คงทนได้กับทุกอย่าง เพราะทนทุกอย่างมาแล้ว

    ความเห็น โดย Pon — กรกฎาคม 22, 2006 @ 6:05 p

  4. มะไหร่จะup blogเนี่ย ดองมานานแล้วนะ

    ความเห็น โดย NoBody — ตุลาคม 1, 2006 @ 6:05 p

  5. ลืมpassword อีกอย่าง น๊าน.. นานอย่างแรง ไม่ได้อับนานล่ะ อ่านบล๊อกคนอื่นหนุกกว่า :p

    ความเห็น โดย moji — ตุลาคม 17, 2006 @ 6:05 p


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

%d bloggers like this: