another point of view

พฤษภาคม 30, 2006

เด็กหอ

Filed under: Uncategorized — moji @ 6:05 p

กำลังจะย้ายไปอยู่หอที่กำแพงแสน

ความรู้สึก คือ ไม่อยากไปเลย เศร้ามาก

เหตุผล ต้องไปอยู่ในสังคมสัตวแพทย์..

ไม่รู้ว่าเราโชคร้ายมาเจออะไรที่ไม่ดีหรือเปล่า หรือจริงๆโลกนี้มันเป็นอย่างนี้แต่ว่าแต่ก่อนเราไม่เคยรู้ ก็ไม่รู้เหมือนกัน

ก็คือ ตอนเราไปค่าย เราก็ตั้งใจทำงานอ่ะนะ แต่โดนการเมืองเล่นงาน

เรื่องยาวๆก็คือ เราได้ไปอยู่ฝ่ายวิชาการ ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก แค่ไปขอสื่อการสอน(เนื่องจากต้องมีสอนเด็กๆเรื่องพิษสุนัขบ้าด้วย)แล้วก็เตรียมข้อมูล ปรากฏว่าต้องไปขอสื่อการสอนที่กรมปศุสัตว์ ตอนแรกประธานค่ายปากดี ก็บอกว่าจะไปขอให้ แต่ก่อนจะไปค่าย ประมาณ 1 อาทิตย์ ก็มาบอกให้เราไป บอกสถานที่ก็ผิด เราก็ต้องไปหากันเอง แล้วก็ไปโดยไม่มีจดหมายทำเรื่องขอยืม พอไปถีง กรมปศุสัตว์ก็บอกให้ทำจดหมายมา (- -") เท่ากับเรามาเสียเที่ยว ต้องไปทำจดหมายที่คณะ แล้วก็มาใหม่ แล้วพอดีที่กรมปศุสัตว์ก็ต้องใช้สื่อการสอน ก็เลยให้ได้แค่โบรชัวร์ เราเองก็ร้อนใจนะ เพราะสื่อการสอนน้อยแค่นี้ไม่สามารถทำให้เด็กระดับอนุบาลถึงประถมสนใจได้ พอพูดกับประธานและเพื่อน(คนที่ทำงานวิชาการด้วยกันซึ่งมีประสบการณ์ไปค่ายมาแล้ว) เค้าก็บอกว่าปีก่อนๆก็ทำสื่อกัน 1 คืนก่อนจะสอนเด็ก แต่สถานการณ์มันต่างกัน เพราะปีนี้เราไม่มีสื่อการสอนแบบเป็นนิทานมาให้เด็กสนใจ เราก็เลยไปปรึกษากับอาจารย์ที่ปรึกษาค่าย อาจารย์(ก็เครียดเหมือนเรา)ห่วงว่าเวลาสอนแล้วเด็กจะไม่ตั้งใจฟัง เราก็พยายามดีที่สุด สุดท้าย ก็แจกงานทำสื่อและเริ่มทำกันตั้งแต่คืนแรกที่ไปถึง แถมพอโทรไปบอกให้ประธานซื้อสีเทียนเพื่อมาทำสื่อ ประธานก็ทำเสียงเครียด เหมือนยุ่งวุ่นวายอะไรนักหนา และหลังจากค่ายนี้ เราก็สังเกตว่า รุ่นน้องที่ตอนแรกๆก็ทำงานด้วยกันดี ตอนหลังกลับมีสายตาและสีหน้าไม่อยากคุยด้วย บางคนเลี่ยงได้ก็ไม่คุย หรือบางทีก็เงียบๆ ทั้งๆที่แต่ก่อนก็คุยกันดี บางคนก็ว่ากระทบให้บ้าง ทั้งๆที่เราก็ตั้งใจทำงานและทำงานดี ดีกว่าพวกเพื่อนและท่านประธานปากดีนั่นมากมาย แต่กลับโดนว่าและน้องก็ไม่อยากคุยด้วย

คิดว่า เหตุที่เกิดคงเพราะเราตั้งใจทำงานมากเกินไป ขัดกับพวกที่เค้าไม่อยากทำงาน ทำให้เค้าเกลียด และกลายเป็นเรื่องราวขึ้นมา คนก็เกลียดเยอะแยะเพราะว่าฟังเรื่องจากเพื่อนเราโดยไม่คิดให้ดี เราก็เครียดนะ เพราะคิดว่ามาค่ายอยากทำงาน อยากทำอะไรดีๆให้รุ่นน้องจดจำ กลับกลายเป็นว่าสร้างศัตรูขึ้นมาอีก เศร้าใจจริงๆ

ไม่รู้ว่าจบไปเราจะเหลือเพื่อนซักกี่คน..

Advertisements

ให้ความเห็น »

ยังไม่มีความเห็น

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

บลอกที่ WordPress.com .

%d bloggers like this: