another point of view

เมษายน 11, 2008

long time no C

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

ไม่ได้อับมาน๊าน.. นาน

คนเขียนบล๊อกก็เกือบลืม

คนอ่านก็คงเกือบจะลืมว่าบล๊อกร้างๆอันนี้อยู่

555

 

เหนื่อย.. ทั้งๆที่ไม่ค่อยได้ทำอะไร และไม่มีอะไรทำ

แต่หลังสงกรานต์ จนเปิดเทอม จะแทบไม่มีเวลากระดิกตัว

เกลียด scheduel อย่างนี้จริงๆ แบบว่ากลับจากญี่ปุ่นไม่กี่วันก็ต้องเดินทางไปราชบุรีฝึกงาน

กลับจากราชบุรีก็เปิดเทอมพอดี.. เด๊ะ

พูดเรื่องชีวิตยุ่งๆแล้ว

ตอนนี้ ความคิดเราก็ยุ่งพอกัน

เรื่องหลายอย่างผ่านเข้ามาและไม่สามารถจะ let go ได้

หนึ่งเรื่องในความทรงจำ ที่อยากกล่าวถึง

 

เรื่องความสำคัญ

ยังจำได้ ครั้งหนึ่ง ที่ใครคนหนึ่งพูดว่า “ก็น้องในคณะคนนึง” เป็นคนธรรมดาสำหรับเค้า เหมือนคนอื่นๆ

แค่คำพูดแค่นี้ ที่ทำให้เราซึมเศร้าได้เป็นอาทิตย์

เพราะเค้าคือคนสำคัญ

และแม้เราจะปฏิเสธ แต่ลึกๆ เราหวังว่าจะเป็นคนที่ไม่ธรรมดาสำหรับเค้า

หวังว่าสิ่งที่มุ่งทำให้กับเค้าจะมีความหมาย ในแง่ดีๆสำหรับเค้าบ้าง

 

และอีกวันหนึ่ง ซึ่งมีคนเรียกเราว่า “น้องเรา”

วันนั้นก็เป็นอีกวันที่ปลื้มสุดๆ

การได้เป็นน้องของเค้า รู้สึกเป็นอภิสิทธิ์ และรู้สึกดีสุดๆ

 

แค่คำพูดไม่กี่คำ ก็สร้างความแตกต่างทางความรู้สึก

หรือคนเราต้องการให้ใครซักคนให้ความสำคัญ?

หรือเพื่อยืนยัน existance ของตัวเอง?

 

สงสัยต้องไปเรียนปรัชญา

มกราคม 1, 2008

เมื่อไหร่ไม่รู้

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

เราก็ไม่แน่ใจหรอกนะ ว่าชอบเค้าหรือเปล่า

แต่เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่มีสาวๆกลุ่มหนึ่ง ส่งสายตาหวานมาให้เค้า แล้วเราเก็บไปคิดหลายวัน “คนอย่างนั้นมีอะไรดี ไปชอบเค้าทำไม” หลังจากนั่งคิดอยู่หลายวันก็เพิ่งรู้ตัว.. เราก็กำลังคิดถึงเค้า..

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่เรื่องเค้าอยู่เต็มสมองไปหมด

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่นึกถึงแต่เค้า

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่คิดถึงเค้าแล้วก็ยิ้ม/หัวเราะได้

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่อยากทำอะไรให้เค้า อยากเห็นเค้ามีความสุข

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่นั่งรอเค้าในเอ็ม

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่รอเมลล์เค้าหรือรอเค้าเมลล์กลับมา

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่มองหาแต่ใคร..คนนั้น

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่แอบ “บังเอิญ” เจอกัน (เป็นความตั้งใจของเรา จริงๆเค้าอาจจะไม่ได้อยากเจอ)

เมื่อไหร่ไม่รู้.. ที่แอบ “ชอบ(?!?)” เข้าไปเต็มๆ

จนวันนี้ ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเลิกชอบ จะเลิกได้ไหม หรือว่าเค้าจะรู้หรือเปล่า

ตอนนี้ แค่ได้ปลื้มอยู่ขอบๆจอ อย่างนี้..  ก็พอ..

ธันวาคม 31, 2007

แรกเริ่ม..

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

ไม่รู้ทำไม แต่วันนี้อยากเขียนเรื่องนี้ อาจจะเพราะเจออะไรแย่ๆมาเยอะ หรือเป็นเพราะทางข้างหน้าก็มีอะไรแย่ๆอีกเยอะ ก็เลยอยากจะเขียนอะไรให้ชุ่มชื่นหัวใจ (อาจจะต้องเปลี่ยนบอร์ดเป็นสีชมพูก็ได้ล่ะมั้ง)
“ไม่รู้ว่าทำไม แต่รู้ตัวอีกที ก็คิดถึงเธอซะแล้ว..” เรารู้จักกับใครคนนึงมานานประมาณ

นึง ตอนแรกๆก็เหม็นหน้าเค้าเล้กน้อย ทำอะไรเนี่ย ทำไมทำอย่างนี้ ทำไมไม่ทำอย่างนี้ (ตามนิสัยคนขี้บ่น และหวังอยากเห็นอะไรออกมาดี อย่างเรา) แต่ก็คงด้วยความเสือกเล็กๆกับความไม่อยู่สุข ก็เลยพาให้เราได้คุยกับเค้า จนได้เห็นว่าเค้าก็ตั้งใจดี แต่ที่งานออกมาไม่ดี เพราะเค้าเองก็เพิ่งเคยทำ เพิ่งได้เห็นว่าจริงๆเค้าก็เป็นคนดี เราจึงช่วยเท่าที่ทำได้ และก็ได้คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ(ด้วยความที่เราอยากคุยและเค้าคงเป็นคนดีเกินกว่าจะปฏิเสธ ก็เลยคุยมาเรื่อยๆ คล้ายๆภาวะจำยอม 555)   จนตอนนี้.. เรียกว่า ลึกๆเราก็คิดว่าเราก็คงเป็นเพื่อนคนนึงของเค้า (จริงๆก็ยังไม่ค่อยแน่ใจหรอกนะ) แต่ว่า.. ก็เอาเป็นว่า ไม่เหมือนคนอื่นแล้วกันน่่า
อย่างน้อย เค้าก็ยิ้มแบบพิเศษให้เราแล้วกัน
อย่างน้อย เค้าก็มีของฝากให้เราแล้วกัน
อย่างน้อย เค้าก็บอกเรื่องส่วนตัวของเค้าให้เราฟังมากกว่าคนอื่นแล้วกัน
อย่างน้อย เราก็ได้คุยกับเค้ามากกว่าคนอื่นแล้วกัน
อย่างน้อย มันก็มีสายตาแบบพิเศษอยู่บ้างแล้วกัน
เราไม่ใช่คนพิเศษสำหรับเค้า อย่างที่เค้าเป็นคนพิเศษสำหรับเรา
แต่เราก็ไม่ใช่แค่คนรู้จักธรรมดา ท่ามกลางสาวๆมากมายที่อยากคุยกับเค้า
อะไรบางอย่างทำให้เราเชื่อว่า เค้าไม่ใช่คนเจ้าชู้ และสิ่งที่เค้ามีให้เรา ไม่ใช่สิ่งที่ให้กับสาวๆทุกคน แต่สิ่งที่เราเป็น ก็แค่ยังไม่ใช่คนพิเศษ ..ไม่ใช่แฟน.. แต่ก็เป็นเพื่อนคนนึง
ในวันนี้ เราได้รักเค้า ได้ทำอะไรให้ ได้เป็นห่วงเป็นใยอย่างไม่ต้องปิดบัง แต่แสดงออกพอควร ได้ไปเที่ยวกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆ ได้กินข้าว(บ้าง)
ถ้าหากความรัก มีความสุข เพียงการได้รัก มิหวังว่าจะต้องถูกรักตอบ เราก็มีความสุขอย่างมากมาย
เพราะรัก คงเป็นการขอแค่่ได้รักก็พอ
ป.ล. จริงๆเราก็ไม่ได้รักเดียวใจเดียวขนาดนั้นอ่ะนะ แต่ก็ชอบเค้ามาได้ จะ 3 ปีล่ะ จริงๆตอนชอบเค้าก็มีแอบแว๊บๆไปปลื้มคนอื่นบ้าง แต่มากสุดก็แค่ปลิ้ม ยังคงชอบเค้าน่ะ เราไม่เจอเค้ามาประมาณ 2 ปีล่ะ แต่ก็ยังติดต่อกันอยู่ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต่อไปจะเป็นไง แต่ก็รู้ว่าตอนนี้ที่มีอยู่เรามีความสุข(พอควร) ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเค้ามีแฟนไปเราจะเสียใจหรือเปล่า จริงๆก็ยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าชอบเค้าจริงๆไหม แึค่เป็นคนที่เรานึกถึงเรื่อยมา.. (ชอบหรือเปล่าหว่า..) เอาเหอะ ไปดีกว่า

ตุลาคม 10, 2007

you had me at hello!

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

“you had me at hello!” เคยเป็นประโยคที่เราแอบคิดว่า ไม่จริ๊ง.. ไม่จริง..

แต่กับใครบางคน

แค่เค้าเือ่ยชื่อเรา

ก็ทำเราเขินซะแล้วล่ะ

กันยายน 2, 2007

บอกรัก

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

ถ้าบอกว่ารัก..

เธอจะซื้งหรือเปล่า?

(คำถามที่ไม่ต้องถามก็รู้คำตอบ.. แต่แม้จะรู้ทั้งรู้ แต่ก็ยังอยากบอก

บอกว่าสิ่งที่เธอทำ และความเป็นเธอ.. คือสิ่งที่น่าประทับใจ)

กันยายน 1, 2007

home sour home

Filed under: Uncategorized — moji @ 6:05 p

เมื่อบ้าน ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกว่าเป็นบ้าน

เมื่อในวันที่เลือกได้ ก็ไม่ได้อยากกลับบ้าน

when home just made of bricks and walls

the call

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

ใครบางคน..

กับอะไรบางอย่าง..

แค่เค้าเรียกชื่อเรา ก็ใจเ้ต้นซะแล้วเรา

รอ..

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

การรอคอยที่แสนทรมาน..

รอ.. ร๊อ.. รอ..

ได้แต่ห่วง ได้แต่คิดถึง ได้แต่เฝ้ารอ..

แค่ได้เมลล์ก็ดีใจ

ถึงจะ fwd มาก็คิดเข้าข้างตัวเองว่า เค้าก็คิดถึง (แม้ว่าจะี่ fwd ให้เพื่อนประมาณ 50 คนก็ตาม)

เฮ้อ.. ไม่เมลล์มา เราก็คงได้แต่รอ.. ต่อไป

สิงหาคม 30, 2007

คิดถึง.. อย่างมากมาย

Filed under: Uncategorized — moji @ 6:05 p

เห็นอะไร.. ก็คิดถึง

ทำอะไร.. ก็คิดถึง

ทำไงดี

กรกฎาคม 11, 2007

วันหัวยุ่ง

Filed under: from the heart — moji @ 6:05 p

วันนึงที่นอนดึก และตื่นไม่เช้าเท่าไหร่

ไปเรียนก่อนเวลา(ตามปกติ) และไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด

เป็นวันหัวยุ่งๆ เพราะไม่ได้หวีผมเท่าไหร่

และใครคนนึงที่หัวยุ่งๆ ก็เดินดุ่มๆเข้ามา

คงทำธุระของเค้าเสร็จแล้วมั้ง..

แต่เค้าก็ยังอุตส่าห์แอบเห็นเรา

“รีบไปเรียนได้แล้วนะ”

 ถึงเค้าจะเกือบสายแล้วล่ะ แต่ก็ยังอุตส่าห์ทัก

ขอบคุณนะ..

Older Posts »

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.